Barwy ochronne niemieckiej Polonii - Polo-Niemcy i niemi Polacy

Status polskiej mniejszości mieli w Rzeszy tylko polscy poddani króla Prus (głównie Śląsk i Wielkopolska), a od 1871 r. – Cesarstwa Niemieckiego. Nie mieli go natomiast ani „polnische Schnitter”, sezonowi żniwiarze z Kongresówki lub Galicji, którym nie wolno było zostawać w Niemczech na stałe, ani polscy obywatele mieszkający w Niemczech w okresie międzywojennym, o czym w 1938 r. na własnej skórze przekonał się Marceli Ranicki. Te historyczne reminiscencje to tylko ekran dla projekcji zupełnie innego filmu.
W świetle współczesnego prawa międzynarodowego mniejszościami etnicznymi są wyłącznie grupy autochtoniczne, a nie napływowe. Dlatego w dzisiejszej Polsce mniejszościami są Niemcy, Ukraińcy, Żydzi czy Kaszubi, ale nie są, dajmy na to, Wietnamczycy. A w Republice Federalnej – Łużyczanie, Fryzyjczycy, Duńczycy oraz Sinti i Roma, ale nie Turcy, Włosi, Grecy czy Rosjanie. Mateczniki dawnej polskiej mniejszości w Niemczech są dzisiaj w granicach Polski, a mniejszość niemiecka w Polsce (Opolszczyzna) jest autochtoniczna. Dlatego trudno tu mówić o symetrii.

Vollständiger Text/ cały tekst: http://www.polityka.pl/kraj/analizy/1517214,1,barwy-ochronne...
Veröffentlichung/ data publikacji: 06.07.2011